Hypertensie - hoge bloeddruk

De informatie op de pagina mag niet worden gebruikt voor zelfmedicatie of zelfdiagnose. Als u de aanwezigheid van een ziekte vermoedt, moet u hulp zoeken bij een gekwalificeerde specialist. Alleen uw behandelend arts kan een diagnose stellen en een behandeling voorschrijven.

Waar komt de ziekte vandaan?

Arteriële hypertensie (synoniem - hypertensie) is een hele groep ziekten waarvoor een aanhoudende stijging van de bloeddruk (BP) van meer dan 130-140/90 mm Hg typerend is. Kunst. Verhoogde bloeddrukmetingen worden op verschillende dagen geregistreerd, waarbij herhaalde metingen onder verschillende omstandigheden worden uitgevoerd.

Het is belangrijk om te benadrukken dat het helemaal niet nodig is dat bij hypertensie zowel de bovenste (systolische) als de onderste (diastolische) druk tegelijkertijd worden verhoogd. Om deze diagnose te stellen is een toename van een van de indicatoren voldoende - meestal het bovenste getal, hoewel een toename van de lagere druk ook mogelijk is.

Het is belangrijk om te benadrukken dat er een afzonderlijke ziekte is: arteriële hypertensie (het wordt ook hypertensie of hypertensie genoemd). Bij hypertensie is een verhoogde bloeddruk de belangrijkste factor die verschillende gezondheidsproblemen veroorzaakt. Bovendien wordt symptomatische hypertensie onderscheiden. Dit zijn ziekten waarbij een verhoogde bloeddruk een van de symptomen is, samen met vele andere verschijnselen. Dat wil zeggen dat hoge bloeddruk een volledig voor de hand liggende, verwijderbare oorzaak heeft (nierbeschadiging, hyperfunctie van de schildklier, feochromocytoom, enz.).

Oorzaken van hypertensie

De exacte oorzaak van de ontwikkeling van hypertensie is nog niet vastgesteld.

Tegenwoordig is ontdekt dat er een genetische aanleg bestaat voor de ontwikkeling van pathologie.

Het risico is vooral hoog voor mensen van wie de naaste familieleden aan hoge bloeddruk lijden. Bovendien omvatten hoge risicofactoren voor de ontwikkeling van hypertensie:

• overgewicht en verschillende gradaties van obesitas (hoe hoger het lichaamsgewicht, hoe waarschijnlijker het is dat de bloeddruk stijgt);
• sedentaire levensstijl, gebrek aan fysieke activiteit;
• slechte gewoonten (overmatig alcoholgebruik, roken);
• overtollig zout in het dieet;
• chronische fysieke of psycho-emotionele stress, slaaptekort, overwerk.

Meestal lijden mensen in ontwikkelde landen die in kantoren werken en een ploegendienst hebben, aan hypertensie. Daarom moet u, als er tekenen van hypertensie zijn, allereerst uw levensstijl aanpassen (activiteit, voeding, gewoonten).

Een symptomatische drukverhoging is mogelijk bij pathologieën van inwendige organen en endocriene en metabolische ziekten.

Hoge bloeddruk gaat vaak gepaard met ziekten van de nieren of hun bloedvaten - pyelonefritis, glomerulonefritis, polycystische laesies, nierarteriestenose, diabetische nefropathie. Hypertensie treedt op bij tumoren van de hypofyse, bijnieren (feochromocytoom, enz.), hyperthyreoïdie, de ziekte van Cushing, vasculaire laesies (coarctatie van de aorta), pre-eclampsie, enz. Hypertensie is typisch voor het slaapapneusyndroom, waarbij bepaalde medicijnen worden gebruikt (corticosteroïden, orale anticonceptiva, sommige NSAID's).

Hypertensie: belangrijkste symptomen

Het kan zijn dat de patiënt de drukverhoging zelf lange tijd niet voelt. Hoge bloeddrukcijfers kunnen gepaard gaan met onaangename symptomen. Dit zijn:

• zwaar gevoel in het hoofd of hoofdpijn (vooral in de achterkant van het hoofd);
• vlekken voor de ogen, problemen met het gezichtsvermogen;
• duizeligheid;
• misselijkheid, soms braken;
• onvastheid tijdens het lopen;
• aanvallen van verstikking, ademhalingsproblemen;
• ernstige zwakte, malaise;
• verhoogde vermoeidheid met verminderde prestaties.

Al deze symptomen zijn niet specifiek en zijn mogelijk bij veel andere ziekten, dus ze hoeven alleen te worden beoordeeld in combinatie met bloeddrukcijfers. Bij symptomatische hypertensie bij mannen of vrouwen zijn symptomen mogelijk van de organen die er het meest onder lijden: zwelling, krampen, spierzwakte, snurken, apneu tijdens de slaap, flauwvallen, enz.

Complicaties

Een constante drukverhoging is gevaarlijk voor de ontwikkeling van complicaties die gepaard gaan met schade aan organen en weefsels. Ze ontwikkelen zich allemaal geleidelijk over meerdere jaren. In de beginfase zijn de veranderingen omkeerbaar als u uw bloeddruk onder controle houdt door regelmatig medicijnen tegen hoge bloeddruk te nemen. Zonder behandeling leidt geavanceerde hypertensie tot ernstige complicaties. De wanden van de slagaders lijden, ze verliezen hun elasticiteit, worden dichter, raken beschadigd en er worden uitgesproken atherosclerotische veranderingen in aangetroffen. Vooral de bloedvaten van het hart, de hersenen, de nieren, de ledematen en de ogen worden getroffen. Atherosclerose van hartspiervaten veroorzaakt de ontwikkeling en progressiecoronaire hartziekte (afgekort IHD). Tegen de achtergrond van hypertensie, het risico van ontwikkeling hartaanval – afsterven van een deel van het myocardium als gevolg van een verminderde bloedcirculatie in de bloedvaten.

Andere complicaties zijn ook mogelijk.

• Laesies van het centrale zenuwstelsel – er is een hoog risico op beroertes (acuut cerebrovasculair accident als gevolg van een bloedstolsel of breuk), chronische stoornissen van de bloedstroom in de hersenvaten treden op bij de ontwikkeling van encefalopathie.
• Ziekten en ischemische nierschade vormen uiteindelijk chronisch nierfalen.
• Visuele stoornissen, tot volledige blindheid, die ontstaan als gevolg van verstoring van de voeding van het netvlies en de oogzenuw.
• Metabool syndroom is een combinatie van hypertensie met hoge bloedlipiden, overgewicht en hoge bloedsuikerspiegel. Dit bedreigt de ontwikkeling van beroertes en hartaanvallen.

Er zijn nog veel meer complicaties mogelijk. Het gevaar van hypertensie is dat deze lange tijd zonder symptomen kan optreden, maar dat de bloedvaten en inwendige organen last hebben van stoornissen in de bloedsomloop.

Classificatie

Op basis van de omvang van de verhoogde bloeddruk worden drie graden van hypertensie onderscheiden. Daarnaast worden risicogroepen ook geïdentificeerd op basis van bepaalde drukwaarden en de mate van fluctuatie ervan.

• Een bloeddruk van minder dan 120/80 mm Hg wordt als optimaal beschouwd.
• Er wordt aangenomen dat de normale druk tussen 120-129/80-84 mm Hg ligt.
• Er wordt aangenomen dat een hoge normale druk binnen het bereik van 130-139/85-89 mmHg ligt.
• Fase 1-hypertensie wordt gediagnosticeerd bij drukwaarden van 140-159/90-99 mm Hg.
• Fase 3-hypertensie wordt gediagnosticeerd wanneer de druk hoger is dan 180/110 mm Hg.
• Fase 3-hypertensie wordt gediagnosticeerd wanneer de druk hoger is dan 180/110 mm Hg.

Geïsoleerde systolische hypertensie wordt afzonderlijk onderscheiden met een toename van de bovenste getallen van meer dan 140 en de lagere getallen van minder dan 90 mmHg.

De ernst van de aandoening wordt beoordeeld aan de hand van de hoogste drukwaarde (ongeacht of deze hoger of lager is). Voor een nauwkeurige diagnose moet u uw bloeddruk meerdere keren per dag gedurende een week of twee bepalen.

Er worden ook stadia van hypertensie onderscheiden, die de stadia van veranderingen in het lichaam tegen de achtergrond van hypertensie en de ontwikkeling van complicaties weerspiegelen. In totaal zijn er drie fasen geïdentificeerd, die elk worden gekenmerkt door hun eigen veranderingen in organen en systemen, afwijkingen in laboratoriumtests en functionele tests.

• Fase I zijn de eerste veranderingen in hypertensie. Er is geen schade aan doelorganen: geen myocardiale hypertrofie (verdikking van de hartwand), verminderde filtratiesnelheid in de glomeruli van de nieren, geen eiwit in de urine, geen plaques of verdikking in de halsslagaders.
• Fase II wordt gediagnosticeerd als ten minste één van de bovengenoemde symptomen aanwezig is (meestal myocardiale hypertrofie of plaque op de slagaders).
• Stadium III wordt gediagnosticeerd in de aanwezigheid van ten minste één van een hele groep hart- en vaatziekten, die geassocieerd is met de ontwikkeling van atherosclerose. Dit zijn beroerte, hartaanval, vasculaire schade aan de onderste ledematen, angina pectoris, verminderde glomerulaire filtratie, aanzienlijk verlies van plasma-eiwit in de urine.

Het bepalen van de mate en het stadium van de hoofdpijn is van belang voor het opstellen van een behandelplan, de opvolging en het uitvoeren van revalidatiemaatregelen. Hoe ernstiger de aandoening, hoe actiever en intensiever de therapie moet zijn.

Diagnostiek

Meestal richt de patiënt zich met zijn klachten tot een therapeut, minder vaak rechtstreeks tot een cardioloog. Hypertensie kan ook worden gediagnosticeerd door andere specialisten: een neuroloog, endocrinoloog, uroloog of nefroloog. De diagnose van hypertensie of symptomatische hypertensie begint met het registreren van alle klachtendie een persoon heeft gedetailleerd onderzoek van de anamnese (welke ziekten zijn geleden, zijn er familieleden met hypertensie, wat voor levensstijl leidt de patiënt, hoe eet hij, enz. 

Vervolgens voert de arts een onderzoek uit: beoordeelt de lengte en het gewicht, de BMI, de buikomtrek, meet de hartslag, de bloeddruk en de ademhalingssnelheid. Het is belangrijk om te benadrukken -De bloeddruk moet driemaal per dosis worden gemetenom de invloed van fouten (opwinding, stress, meetfouten) te verminderen.

De arts zal ook aanbevelingen doen om uw bloeddruk twee keer per dag thuis te meten - 's morgens en' s avonds, en een aantal laboratorium- en instrumentele tests voorschrijven. Dit zijn:

• algemene klinische analyse van urine en bloed;
• biochemisch onderzoek, coagulogram, glucosespiegel;
• ECG en ECHO-CG (echografie van het hart);
• Echografie van de buikorganen (inclusief nieren en bijnieren);
• overleg met een oogarts om de toestand van de fundus te onderzoeken.

Na ontvangst van alle resultaten evalueert de arts alle risicofactoren, bijkomende pathologieën en schade aan interne doelorganen. Een persoon wordt in een bepaalde risicogroep ingedeeld en op basis hiervan worden de behandeltactieken, maatregelen om complicaties te voorkomen en de frequentie van observatie en onderzoek bepaald.

Behandelmethoden voor arteriële hypertensie

De basis van de behandeling van hypertensie is een combinatie van niet-medicamenteuze methoden en medicijnen. Het eerste dat de arts zal aanbevelen is gewichtscorrectie, het verhogen van de hoeveelheid fysieke activiteit, het opgeven van slechte gewoonten, evenals het aanpassen van het dieet voor hoge bloeddruk, het verminderen van zout, lichte koolhydraten, verzadigde vetten in het dieet, het verhogen van de hoeveelheid vers fruit en natuurlijke voedingsmiddelen.

Voor patiënten bij wie de bloeddruk niet alleen stabiliseert door veranderingen in levensstijl, voeding en alle aanbevelingen die artsen gebruikenmedicamenteuze therapie.

Het behandelingsregime wordt individueel gekozen; medicijnen uit verschillende groepen kunnen worden gebruikt. Dit zijn:

• diuretica (diuretica);
• calciumantagonisten;
• angiotensine II-receptorantagonisten (geneesmiddelen die eindigen op sartan);
• ACE-remmers (het einde van het medicijn is adj);
• bètablokkers (met uitgangen op -lol).

Tegenwoordig combineren artsen groepen medicijnen om een maximaal effect te bereiken, omdat het innemen van één medicijn meestal geen langdurig en uitgesproken effect of het gewenste bloeddrukniveau oplevert. De selectie van geneesmiddelen wordt alleen door een arts uitgevoerd, rekening houdend met leeftijd, bijkomende pathologieën en reeds ingenomen medicijnen. De therapie wordt continu uitgevoerd, de dosis wordt individueel geselecteerd over meerdere weken of maanden.

Ziektepreventie

Eenvoudige veranderingen in levensstijl zijn effectief bij het voorkomen van hoge bloeddruk. Het is noodzakelijk om de meest gezonde, uitgebalanceerde voeding, fysieke activiteit en het behouden van een gezond gewicht te hebben, de hoeveelheid keukenzout in de voeding te verminderen en bescherming tegen stress te bieden. Voor tijdige detectie van gezondheidsproblemen en eerste manifestaties van hypertensie zijn regelmatige bezoeken aan de arts en medisch onderzoek noodzakelijk.